laliphat's profile*´¨`*เพราะหัวใจ ที่มันอ่...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
Living in C major
|
*´¨`*เพราะหัวใจ ที่มันอ่อนไหว ไม่เคยไม่รักจากใคร เสียที*´¨`*Will I wait a lonely lifetime? November 10 หน้าหนาว ใ ก ล้ ห น้ า ว ห น า ว ทุ ก ค รั้ ง ไ ม่ มี ค น ค อ ย คิ ด ถึ ง
 ลั ล ล า ลั ล ล า
ตั้ ง แ ต่ เ ปิ ด เ ท อ ม 2 ง า น เ ย อ ะ ม ห า ศ า ล
แ ต่ ก็ ยั ง มีเ ว ล า ไ ป เ ที่ ย ว ฮิ้ ว ๆ
วั น ที่ 2 7 ตุ ล า ไ ป ดู เ อ เ อ ฟ ๆ ๆ
แ ท้ จ ริ ง แ ล้ ว ไ ปแ ย ง ผ่ อ ( ส่ อ ง ดู )
เ พ ร า ะ ซื้ อ บั ต ร ไ ม่ ทั น ( ค ว า ม พ ย า ย า ม สู ง)
ไ ป เ ห็ น พี่ ต้ อ ล ตั ว เ ท่ า คื บ
น่ า ร๊ า ก ก ก ก ป ลื้ ม ๆ
ป ร ะ ตู ก็ ล๊ อ ค ไ ม่ แ น่ น เ ล ย เ ปิ ด ต อ น ที่ พี่ ต้ อ ล ร้อ ง พ อ ดี
เ ห็ น เ ต็ ม ๆ เร้ ย
"พี่ ต้ อ ล น่ า รั ก ที่ สู้ ด ด ด"
 พ า ยั พ ก ะ ป ริ้ น ฯ
ใ ก ล้ กั น นิ ด เ ดี ย ว
ซั ก วั น ต้ อ งไ ด้ เ จ อ กั น อี ก
        July 28 ~My Happy endinG~ M y H a p p y E n d i n g . ผ่านมา และ ผ่านไป
p a s s a w a y
S o f a r
เมื่อ "เค้า" ไม่ รัก "เรา" ก็อย่าไป รัก "เค้า"
It's nice to know that you were there.
มันก็ดีที่เรารู้ว่าแกเป็นแบบนั้น
Thanks for acting like you cared. ขอบคุณที่ทำเหมือนว่าเป็นห่วงเรา
และทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นหนึ่งเดียว
It's nice to know we had it all. มันก็ดีที่เรารู้ว่าเคยเป็นแบบนั้น
ขอบคุณที่เฝ้ามองเราทั้งๆที่เราล้มลง
และทำให้เรารู้ว่า.....จบกัน
 ~ * ~ อึ้ ม ม ม ม ___
ง ด เ ม้ น ใ ด ๆ ทั้ ง สิ้ น
N o c o m m e n t
F o r t h i s B l o g
P l e a s e....
~ ห มู ห ว า น ก ะ โ บ นั ด ~
สิ่ ง เ ดี ย ว ที่ จ ะ รั ก ต ล อ ด ไ ป July 02 Don't careอยู่คนเดียวก็ดีเหมือนกัน
มันคงไม่ตาย
ช้ำมากไปก็พัก
เมื่อไม่มีใครรัก
ก็รักตัวเองให้เป็น
.........................
ก็อยู่มาหลายอาทิตย์แล้ว
ถึงมันจะทรมานไปหน่อย
แต่มันก็ดีกว่าเดิมเยอะเลยแหละ
ขอบคุณพวกแกทุกคนเลยว่ะ
ขอบคุณแม่กะป๋า ที่ไม่ได้ซ้ำเติมโบ แต่ให้กำลังใจ
ขอบคุณพี่บี ที่แกช่วยขุดหาความเลวของผู้ชาย
ขอบคุณพี่โหน่ง ที่ช่วยร้องไห้เป็นเพื่อนโบ
ขอบคุณครูเปิ้ล ครูประชา ที่ช่วยพูดให้โบเป็นโบคนเดิมอีกครั้ง
ขอบคุณ มัดหมี่ มายด์ เปิ้ล ออม ดิว ปอนด์ ทราย จิ๊บ ลูกไม้ ยา กลอย ที่เป็นที่ระบายที่ดีมากๆ
ขอบคุณทราย ที่แกอยู่เป็นเพื่อนเราตลอด ไม่ยอมให้เราได้มีเวลาคิดถึงใครเลย
ขอบคุณชาย บูม ที่แกบอกทางหลังเราออกจากถ้ำมา ได้ตาสว่างแล้วเนอะ
ขอบคุณน้องพีช ที่คอยเป็นห่วงพี่ตลอดเลยนะ
ขอบคุณเพื่อนทุกคน ที่คอยเป็นห่วงเราอยู่ตลอดเวลา
ช่วงเวลาที่ผ่านมา มันก็เป็นแค่ลมพัดมาแค่นั้น ผ่านไปแล้ว ผ่านไปเลย (มันเหมือนพายุมากกว่าเนาะ)
ไม่คิดจะโกรธ ไม่คิดจะเกลียด ไม่คิดจะแก้แค้น หรืออะไรทั้งนั้น
จะเก็บเรื่องราวของเราเอาไว้ ในจิตนาการ
ก็รู้ตัวดี เป็นได้แค่นี้ก็ดีตั้งเท่าไร
อย่าโทไปรบกวนเธอ อย่าไปเจอให้กวนใจ อย่าทำตัววุ่นวาย
ฉันจะจำสิ่งที่เธอทำ พันครั้งที่เธอทำดี ฉันจะลืมสิ่งที่เธอเป็นสิบครั้งที่มันร้ายๆ
มีไม่มีเธอฉันก็ยังสบาย มีไม่มีเธอฉันก็ไม่ฝันร้าย มีไม่มีเธอฉันก็ยังร้องเพลงได้ไม่เปลี่ยนไป มีเวลาให้กับตัวเองทั้งนั้น
**********************************
เหมือนที่ครูเปิ้ลบอก เนาะครูเนาะ
โบก็ไม่เจอหมาตัวอื่น
โบก็ไม่ลืมตัวเก่าหรอก
โบก็รักตัวเก่าอยู่
แค่หมาตัวเก่ายังไงมันก็ไม่กลับมา
ตัวอื่นน่ารักกว่าเยอะเลยเนาะ
5555
June 14 __แ ป ล ว่ า ยั ง ห า ย ใ จ__ชีวิต คือความไม่แน่นอน
ก็เหมือนละครในแต่ละตอน ที่เปลี่ยนไป
สุขได้ไม่นาน เดี๋ยววมันก็ทุกข์ใจ
มียิ้มมีร้องไห้ มีปวดร้าว
ขาดเค้าแต่เราก็ต้องอยู่
ถึงแม้ว่าเค้าไม่รับไม่รู้ก็ช่างเขา
แค่คนไม่รักจริง ทิ้งกันลงใช่รึป่าว
แล้วจะแคร์แต่เขาไปทำไม
ไม่เห็นต้องโทษตัวเอง ไม่มีใครสมน้ำหน้า
วันนี้แค่เสียน้ำตา เดียวไม่ช้าก็หาย
 อยู่อย่างเหงาๆ
เป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ
เราจะได้ไม่ต้องร้องไห้ตาปูด ตาบวม
ขาดเค้าแล้วมันจะตาย ให้รู้ไป
P กะ S......
รักป๋า รักแม่ รักยาย รักพี่บี รักพี่โหน่ง
รักครูเปิ้ล รักครูประชา รักครูอ้อ
รักทราย(กนกรดา) รักยา รักอิ๊บ รักกลอย
รักนุ่น รักแพรว รักจ๊อบ รักเสี่ย
รักจิ๊บ รักทราย(นฤมล) รักมัดหมี่ รักมายด์ รักแอปเปิ้ล รักลูกไม้ รักออม รักดิว รักปอนด์
รักตัวเอง March 04 ไม่มีเธอวันนี้ ฉันถึงเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ
ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้
นี่ยังไงโลกที่ไม่มี เธอแล้ว ...................
..........
....
..
.
 4 มีนาคม 2550
- ยังคิดถึงเพื่อนๆเหมือนเดิม
- ยังไงเราก็ต้องได้เจอกันอีกเนาะ
3 มีนาคม 2550
- ร้องเพลงสนุกมากนะ
- เที่ยวกันครั้งสุดท้ายแล้วใช่ป่ะ
- ข้าวนี้มื้อสุดท้ายแล้วใช่ป่ะ ที่กินกันครบ 10 คน
- เสียงหัวเราะครั้งสุดท้ายแล้วสินะ
2 มีนาคม 2550
- ไม่มีใครมาทำให้สวนร่มเย็นเสียงแล้ว
- ใครจะมาช่วยกันล้างจาน
- ใครจะมากอดเราตอนร้องไห้
- ทราย จิ๊บ อิ๊บ นุ่น เรารักแกโคตรวะ
- ทราย ไว้เจอกัน เอยูเอ
-จิ๊บ เราจะไปกินส้มตำแกบ่อยๆ
- อิ๊บ เราจะได้เจอกันอีกมั้ย
- นุ่น 19เจอกันนะ ไปเที่ยวกันอีกนะ
- น้ำตาที่ไหลครั้งนี้ ไม่ใช่เพื่อใคร แต่เพื่อพวกแก
- ทำงานเพื่อรุ่นครั้งสุดท้ายแล้ว
1 มีนาคม 2550
- เครื่องแบบนี้ จะไม่ได้ใส่อีกแล้ว
- ทรงผมนี้ จะได้เปียอีกแล้ว
- คุณครู หนูจะไม่ได้เรียนด้วยอีกแล้ว
- ห้องเรียน เราจะได้ไม่นั่งอีกแล้ว
......................
..............
.......
..
.
 ชั้น รัก แก วะ
รัก โคตร ๆ
January 16 ~N~E~W~เมื่อใดที่หัวใจมันอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว
    ปีใหม่แระๆ
แต่ชีวิตยังไม่ใหม่เร้ยแฮะ
ต้องพยายามให้มันใหม่ไปโด้ยๆ
 นึกว่าขึ้นมอ4ได้แล้วจาม่ายเครียด
หึหึ
มันยิ่งกว่า เครียดยิ่งกว่าเดิมอีกนะเนี๊ยะ
เซง เบื่อ กดดัน
แง้ๆ อยากให้ทุกวันเป็นวันหยุด
 ช่วงนี้งานเยอะมากมายเลย
พอสอบเสร็จปุ๊ป งานก็เข้ามาปั๊ป
จาตายเอานะเนี๊ยะ
ความจริงแล้วก็คือดองไว้ไง
อ่านหนังสือสอบก่อง แล้วค่อยทำ
แบบนี้งาย เลยจาตายเอาแบบนี้
 อีกประมาน 1 เดือนกว่าๆ
หือๆ ต้องจากกันแล้ว
โอ้ม่ายยยยยยยย
หนูยางม่ายพร้อมนะเจ้าคะ
                 เหนื่อยนะเนี๊ยะ
เราไม่ลืมใครใช่ป่ะ
ถามลืมก็ขอโทษ
บอกเราโด้ย เราจาได้แก้ห้ายๆ December 08 รั ก กั น ต ล อ ด ไ ปที่แห่งนี้ยังมีความรักอยู่ คอยรับรู้และคอยเข้าใจ
 แม้ข้างนอกจะเป็นอย่างไรจะร้อนหรือหนาวแค่ไหนก็ไม่สำคัญ
 เตรีมความรักไว้เธอพักผ่อน ลืมความร้อนเรื่องราวที่ไหวหวั่น
 และรอยยิ้มที่มาจากใจ เพื่อเพิ่มเติมความสดใส เมื่อไหร่ที่พบกัน
 อีกเกือบ 3 เดือนเนาะ
ที่คงจะต้องสลายตัวกันไป มีพบก็ต้องมีจากสิ ไม่ใช่เรื่องแปลกซักหน่อย อีก 3 เดือน..........
จะไม่มีเสีงหัวเราะที่สวนร่มเย็น
จะไม่มีคนตอแหลๆในเอ็ม
จะไม่มีคนที่มานั่งรอเราหน้าห้อง
จะไม่มีคนมานั่งตั้งวงไพ่ด้วย
จะไม่มีคนมาเลี้ยงวันเกิดให้
จะไม่มีคนมาทำให้เราหายเครียด
จะไม่มีคนไปกินข้าวด้วย
จะไม่มีคนที่ทำให้รู้ข่าวสารได้รวดเร็ว
จะไม่มีคนโทมาหาเราเวลาเรานอนไม่หลับ
จะไม่มีคนมาปลอบใจเรา
จะไม่มีคนมาให้กำลังใจเมื่อเราท้อแท้
จะไม่มีคนมานั่งดูบอลด้วยทุกคืนๆ
จะไม่มีคนพาไปกินโจ๊กสมเพชรอีก
จะไม่มีคนมาร้องเพลงเสียงแหลมๆให้ฟัง
จะไม่มีคนเอาการบ้านมาให้ลอก
จะไม่มีคนมาให้ล้อชื่อพ่อชื่อแม่
................แล้วจะไม่มีคนมาห่วงเรา รักเรา
 หมดเวลา หมดเวลา ก็มันถึงเวลา ไม่อยากจะไป แต่ต้องไป ก็มันถึงเวลา อยากอยู่นานนาน อยู่นานนานไม่อยากมองเห็นน้ำตา เราคบกันมา ก็มันนานตั้งเท่าไร
แต่ละคน แต่ละคน ก็มีฝันมากมาย ก็แต่ละคน ก็มีทาง ก็มันเลยถึงต้องไปไม่ว่าจะยังไง จะยังไง หมดเวลาก็ต้องไปคงไม่มีใคร ไม่มีวันที่ต้องลา อุตส่าห์เตรียมตัว เตรียมใจมาเป็นอย่างดี ว่าจะไม่มีอาการที่มันเศร้าใจ อดไม่ได้ อดไม่ได้ มันใจหาย มันใจหาย ที่เราจะไม่ได้พบกัน
ต่อไปนี้คงไม่มีคนมาเทกแคร์ อยากให้เธอดูแลตัวเองให้ดี และจากวันนี้จะนานเป็นเดือนเป็นปี เก็บใจไว้อย่างนี้ จนกว่าจะพบกัน
รักกัน ตลอดไป November 21 ~กั น แ ล ะ กั น~จะลืมที่เรามีกันและกัน ในวันนี้ จะไม่ลืมเวลาความสุขที่เราเคยร่วมมี
* 1 1 2 *
มัดหมี่ *ถึงบ้านจาไกลกัน แต่ใจเราใกล้กันตลอดน้า ช่ายม้า
ก้วย *คิดถึงเธอทุกลมหายจายเลย
กลอย *ยอมเป็นสัตว์สงวนให้แกไปตลอดแหละน้า
หมา *เด่วนี้เค้าเป็นเพลบอยแล้วเหรอ
* 2 0 2 *
อิ๊บ *บริหารเสน่ห์ดีๆน้า จะได้มีแต่คนรัก
ยา *อาวุโส เพื่อนๆก็เคารพ รัก น้า
ทราย *ถึงสเปกเราต่างกันคนละขั้ว แต่ก็รักกันตลอดไปน้า แต่ถึงเราจะชอบคนเดียวกัน เราก็แบ่งกันคนครึ่งเนาะ
ณัฐ *เราสัญญาว่าจะเป็นเพื่อนแกตลอดไป(เป็นครั้งแรกที่เราเขียนชื่อแกถูกนะ)
วะ *ถึงแกจะขี้เก๊กไปหน่อย แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับคำว่าเพื่อนหรอก
บิ๊ก *ตอนมอ2ดันไม่สนิท เพิ่งสนิทตอนมอ3 ขอบคุณสำหรับเพลงหลายๆเพลงนะ
* 3 0 7 *
บูม *ไม่ได้สนิทไรมาก แต่ก็จะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เพราะอนาคตแกคงสมหวัง
จ๊อบ *อยู่กับแกแล้วเราหัวเราะได้ ยิ้มได้ แล้วก็ไม่ต้องเส้ามากด้วย เด่วอ้วนนะคุณพ่อ โหะๆ <<I love U จ๊วบบบบ>>
เสี่ย *แกเป็นเพอร์แมนที่สุดแล้วน้า ช่วยเราได้ทุกเรื่องเลย ขอให้แกสมหวังเร็วๆน้า ยังไงเพื่อนรักแกเสมอ
( U' re a Perfect man. U can help me every thing. I wish U have a good thing in Ur life. I(and friend) love U forever )
นุ่น *ตอนมอ1ก็ไม่ค่อยสนิท แต่มอ3นี้ ซี้ปึกเลยเนาะ เพราะเรามีอะไรเหมือนกันหลายอย่างเลยแหละเนาะๆ แล้วนุ่นรู้มั้ย ว่านุ่นเป็นคนที่โชคดีที่สุดในกลุ่มแล้ว เค้า sad กันหมด นุ่นอะ สุขอยู่คนเด่ว เชอะ หมั่นไส้คนกำลังจะสมหวัง
แพรว *ตาโตๆและเสียงแหลมของแพรวทำให้เรามีความสุขน้า ไว้เราต้องก้าวขึ้นสะพานลอยด้วยกันให้ได้นะ
ฝ้าย *อย่าลืมละ ว่าเราน่ารักเหมือนกาน ไม่ว่ายางงายก็ไม่มีอะไรมาขัดความน่ารักของเราได้
ปอนด์ *เพื่อนกันน้า
* ไร้สังกัด *
ทราย305 *เราจาเป็นเพื่อนกันตลอดไป
เม303 *จะทะเลาะกันบ้าง แต่เราก็ยังรักกันเหมือนเดิม
น้อยหน่า302 *ไมค่อยสนิทมาก แต่ก็รักน้อยหน่านะ
ธัน311 *ที่ระบายที่ดีเสมอ ขอบคุณน้า ไว้ไปเที่ยวด้วยกันอีกบ่อยๆนะ
 วันจันทร์ประกาศผลแล้วแหละ
ก็มีทั้งเสียงหัวเราะและร้องไห้
แต่เราคิดว่าน้า
ติดไม่ติด
มันก็เพื่อนกันตลอดไป
ช่ายม้า
 ตอนนี้มีอีกหลายปัญหา
ที่เข้ามาในชีวิต
แต่เราก็ต้องผ่านมันไปให้ได้
คนเรามันไม่ได้เข้มแข็งในวันเดียว
เหมือนกับเรา
เราใช้เวลาเป็นอาทิตย์ หรือเป็นเดือน
ที่เราจะเข้มแข็ง
ขอบคุณเพื่อนทุกคน
ที่ทำให้เราเข้มแข็งขึ้น
เราจะไม่ร้องไห้อีก
ตอนนี้
มันอาจเป็นแค่คำพูดลอยๆ
แต่มันก็เป็นเหมือนสัญญา
ที่มันจะทำให้เราเข้มแข็งขึ้น
ตอนนี้เราคิดว่า
เราก็ทำได้ในระดับนึง
แต่ต่อไป เรามั่นใจ
เราจะต้องเป็นคนที่เข้มแข็งที่สุด
ให้ได้
 November 17 ช้านรักแกว่ะอาทิตย์นี้เพื่อนเราเส้ากันหมดเลย
อาทิตย์หน้าจะเป็นยังไงก็ไม่รู้
เรารักเพื่อนทุกคนเลย
เรารักพวกแกทุกคนจิงๆ
 วันจันทร์นุ่นเส้า
วันอังคารเราเส้า
วันพุธเสี่ยเส้า
วันศุกร์จ๊อบเส้า
แล้วพรุ่งนี้
ขออย่าให้มีอีกเลยได้มั้ย
หยุดความเส้าของพวกเราไว้แค่นี้ได้มั้ย
 เพื่อนเป็นคนที่อยู่กับเราเสมอ
เวลาที่เราเส้าใจ เราต้องการที่ระบาย
เพื่อนก็จะรับฟังเราตลอด
เวลาเราทนเรื่องต่างไม่ไหว
เพื่อนก็รับความทุกเราไป
เวลาที่เรามีปัญหา ทำไรไม่ถูก
เพื่อนก็ช่วยเราแก้ปัญหา
เวลาเราต้องการกำลังใจจากใครซักคน
เพื่อนก็ให้กำลังใจ โดยไม่ต้องขอ
เวลาที่เราเหนื่อย ต้องการที่พัก
เพื่อนก็เป็นบ้านที่อบอุ่นให้เราเสมอ
เวลาเรากลัวในสิ่งต่างๆ
เพื่อนก็ขจัดความกลัวของเราออกไป
 เป็นครั้งแรกเลย
ที่เราอยากร้องไห้บ่อยจัง
แล้วทุกครั้ง
ก็เป็น นุ่น ปอนด์ ฝ้าย แพรว จ๊อบ เสี่ย
ที่คอยปลอบ
ที่คอยทำให้เราสบายใจขึ้น
นุ่น เข้าใจเราเสมอเลย
ปอนด์ ถึงจะไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่ก็ปลอบแบบถูๆไถๆได้
ฝ้าย เป็นคนที่รับฟังเรื่องที่เราอึดอัดใจ
แพรว คนที่เราได้ยินเสียงก็รู้สึกดีขึ้นเป็นกองเลย
จ๊อบ นายทำให้เรารู้จักคำว่ามีความสุขกะชีวิต
เสี่ย แกเป็น เพอร์เฟ็คแมนสุดๆ
ขอบคุณทุกคนนะ
เราจะต้องเข้มแข็งให้มากกว่านี้เยอะ
 "เราต้องเข้มแข็งกว่านี้"
เราคิดว่าเราน่าจะทำได้
แต่ทำไมมันยากเหลือเกิน
เราไม่อยากจะร้องไห้อีก
เราไม่อยากจะเสียใจอีก
เราไม่อยากจะรักใครอีก
เราไม่อยากจะเส้าอีก
เราไม่อยากจะกลุ้มใจอีก
เราไม่อยากจะเป็นบ้าเพาะใครอีก
เราไม่อยากจะคิดถึงใครอีก
จบแล้ว พอแค่นี้ได้มั้ย
เราอยากจะให้ทุกอย่างของเราหยุดแค่นี้
เราไม่อยากให้มันเกินเลยไปมากกว่านี้
เราไม่อยากให้เราต้องเจ็บไปมากนี้
เราทนไม่ไหวหรอกนะ กับการเจ็บขนาดนี้
เราทำไม่ไปหรอก เราทำได้แน่ๆ
เราต้องทำยังไง เราไม่รู้
เราทำไรไม่ถูกแล้ว
 November 05 ~ทุก กะ สุข~อาโหลๆ
วันนี้พี่บีกะพี่โหน่งเพิ่งกลับไป
คิดถึงจางเยย อิอิ
มาครั้งนี้ไปเที่ยวได้นิดเดียวเองอ่า
แอบเซงเล็กน้อย
เพราะเค้าเปิดเรียนแล้วอ่า
 เมื่อวานรับผลสอบอ่า
คะแนน 500 สุดท้ายแระ
ออกมาโคตรดีอ่ะ
เค้ามะน่าพลาดตอนมอ2เลย
เล่นเยอะไปหน่อย
แต่ก็กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
 วันนี้ไปกินยกครกมา
กะ แพรว นุ่น เสี่ย จ๊อบ
หมดไปคนล่ะ 60
ความจิงมันต้อง 70 แต่เค้าลดให้
เพราะเค้าบริการไม่ดี มาเสริฟช้า
โชคดีจาง
แต่ตำไทยมานโคตรจาเผ็ดเยย
ไม่ไหวเลยอ่ะ น้ำตาเล็ดเลย
กินเสร็จก็ไม่ถ่ายสติ๊กเกอร์กาน
ตลกดีๆ หน้าเสี่ยกะจ๊อบต้องพลัดกันหาเรื่อง
555
หนุกดีๆ อยากไปอีกเหมือนกานเนาะ
 |
T a l k w i t h m e . E v e r y t h i n g t h a t u w a n t .
|
|||||||||||||||||||||||||||||
- |
|
